Zeer eigentijdse geschiedenis

Gemeentearchief
HOME  |  Rubrieken  |  Verhalen  |  Zeeland GE - ZE  |  Zeer eigentijdse geschiedenis

Zeer eigentijdse geschiedenis

Door Allie Barth

 

In de PZC van de afgelopen week deed men verslag van een discussie over de verplaatsing van de monumenten op de Sloedam in verband met de aanleg van de Sloelijn. Een stichting is voor verplaatsing uit pieteit, de auteur van het boek over de strijd aan de Sloedam is er tegen. Vele jaren heb ik de herdenkingen aan de Sloedam bijgewoond. Ik ben zeer nauw betrokken geweest bij de totstandkoming van het monument voor de Canadezen in 1987. Toen kwam er op zeker moment een Canadese oud-strijder bij ons op de studiezaal, die zijn beklag deed over het feit, dat er wel monumenten waren geplaatst voor de Fransen en de Schotten, maar niet voor de Canadezen behorend tot het Regiment de la Maisonneuve en dat van de Black Watch. Veel van zijn kameraden waren in november 1944 gevallen voor onze vrijheid. Dat noopte tot besef van schuld. Het gekke was, dat eigenlijk iedereen nog op de hoogte was van de strijd van de Fransen, maar dat de gevechten tussen duitsers en Canadezen uit 1944 eigenlijk in 1987 vergeten waren. Het verhaal over het Schotse monument is ook eigenaardig. Het stond eerst op de plaats bij Nieuwdorp, waar de Schotten door het Sloe waren gewaad om op Walcheren te komen, ook in november 1944.

 

Zij maakten daar korte metten met de Duitsers bij Arnemuiden. Dat monumentje moest weg vanwege de aanleg van onderdelen van het Sloegebied en dat kwam op zeker moment bij het Franse monument te staan. De Heemkundige Kringen De Bevelanden en Walcheren hebben gezamenlijk voor het Canadese monument gezorgd en dat werd door Prins Bernhard onthuld. Hij wilde dat graag doen en kwam, met een darminfectie in zijn lijf en koortsig, naar de Sloedam. Hulde ! Na de Charley Chaplin-achtige loop langs de erewacht van commando's uit Roosendaal vanwege de darmproblemen en de onthulling van het monument vertrok hij onmiddellijk naar huis. Tal van hoogwaardigheidsbekleders, zoals de Canadese minister van veteranenzaken, die ook op de Sloedam had gevochten en alle nog levende RMWO's, die konden zuipen als tempeliers, net als de minister trouwens, woonden de plechtigheid bij, die met een maaltijd in de Middelburgse kazerne werd besloten. Helaas kon de Canadees, die feitelijk de zaak in gang had gezet, er wegens ernstige ziekte niet bij zijn. De mening van de stichting om de monumenten te verplaatsen, deel ik niet. Laat alles daar maar rustig staan.

 

Bij de herdenkingen die sinds 1987 plaatsvonden, was er altijd het lawaai van de Rijksweg 58 en van de personentreinen, die over de Sloedam reden. Nooit was het er stil! Pro-rail heeft inmiddels te kennen gegeven geen goederentreinen te laten rijden, wanneer de herdenkingscommissie laat weten hoe laat en wanneer er weer een herdenking plaatsvindt.