't Was nog erger dan bij de varkens

Gemeentearchief
HOME  |  Rubrieken  |  Verhalen  |  Kamperland  |  't Was nog erger dan bij de varkens

't Was nog erger dan bij de varkens

Door Allie Barth

 

 

Overal in het land organiseerden Oranjeverenigingen in 1937 volksfeesten, die er niet om logen. De reden was het huwelijk tussen Juliana en Bernhard. In Kamperland trof men net als overal de nodige voorbereidingen. Nu was daar de verloving van het prinselijk paar in 1936 danig uit de hand gelopen. Dat feest was overigens niet georganiseerd door de Oranjevereniging. Vele inwoners hadden toen op overtuigende wijze gestalte gegeven aan het begrip "Openbare Dronkenschap", dat in de algemene politieverordening nadrukkelijk verboden was. Anderen hadden onder invloed van drank vergeten dat ze al getrouwd waren, met naderhand alle gevolgen van dien. Een van de herbergiers had tijdens het verlovingsfeest van het koninklijk paar er over gedacht om zijn zaak te sluiten, want "t was nog erger dan bij de varkens" geweest. Geen wonder dat de plaatselijke kerken van Kamperland in 1937 een brief schreven aan het gemeentebestuur om een tapverbod in te stellen, wanneer Kamperland zou feesten ter gelegenheid van het koninklijk huwelijk. De gemeenteraad moest er over beslissen en burgemeester en wethouders stelden voor om aan het verzoek te voldoen.

 

Maar in de raadszaal klonk nogal wat gemopper. De leden vonden het een onsympathieke gedachte om de raad hierover te laten beslissen. Hoe die beslissing ook uitviel, iedereen had wel een reden om te kankeren op de raadsleden. Konden de predikanten zelf niet tijdens het feest de straat op gaan om de feestvierders in bedwang te houden? Er was tenslotte maar één politieman en die kon niet overal tegelijk zijn. Het instellen van een tapverbod zou alleen maar onrust veroorzaken. En wat was er nu allemaal gebeurd? Kamperland was toch geen Oss, daarmee verwijzend naar het sexschandaal in die plaats, waartegen de NSB nogal tekeer was gegaan. De raad besloot uiteindelijk toch tot het tapverbod, met zes tegen vijf stemmen. Een paar weken later kwam het verbod opnieuw aan de orde. De cafehouders waren in het geweer gekomen, net als de Oranjeverenigingen. Het was het raadslid De Smit opgevallen dat predikanten kennelijk de moed misten om waar nodig ook in de week te wijzen op onchristelijk en zondig gedrag. Het was gemakkelijk om dat van de kansel te doen. Hij vond dat pijnlijk. De raad nam de verstandige maatregel om het tapverbod in te trekken en de kasteleins erop te wijzen dat zij ervoor moesten zorgen dat het feest niet uit de hand liep. En zo gebeurde. Het huwelijksfeest van Juliana en Bernhard verliep in Kamperland op plezierige wijze. Er werd geen wanklank vernomen.