Probleem voor de rechtbank

Gemeentearchief
HOME  |  Rubrieken  |  Verhalen  |  Zeeland GE - ZE  |  Probleem voor de rechtbank

Probleem voor de rechtbank

Door Allie Barth

 

Dat was best een moeilijke zaak voor het college van schepenen van Borssele. Adriaan Janse van 't Westeinde, woonachtig in de Oude Kraaiert onder 's -Heer Arendskerke diende een klacht in bij het gerecht tegen Willemina Almekinders. Niets aan de hand, zult u zeggen, dat mag. De aanleiding echter was een bijzondere. Adriaan zou in de katholieke kerk van 's-Heerenhoek gaan trouwen met Magdalena Levina Vermue en het huwelijk was al twee keer van de kansel afgekondigd, toen Willemina Almekinders het huwelijk probeerde af te gelasten. Zij verklaarde dat Adriaan beloofd had haar te zullen trouwen en in die tijd gold de gouden regel dat het afgeven van een trouwbelofte zonder meer moest worden nagekomen. En dat huwelijk met haar moest snel gebeuren, want ze was zwanger. Voor de rechtbank verklaarde ze, dat Adriaan haar wel vijf keer gebruikt had, met zichtbare gevolgen.

 

Haar verklaring werd bevestigd door haar voogd, want ze was minderjarig. Adriaan had beiden aangeklaagd wegens laster. Zijn goede naam stond op het spel. Hij stond bekend als een brave jongeman. De zwangere jongedame werd voor de rechtbank stevig aan de tand gevoeld en bekende tenslotte, dat haar verhaal niet waar was en dat ze veel spijt had van haar actie. De heren van justitie oordeelden genadig, op basis van haar verklaring, dat het doneren van een bedrag honderd pond vlaams aan het katholieke armbestuur een mooie straf voor haar was. In de papieren van de rechtbank komt niet tot uiting welke relatie de eiser en de beklaagde onderhielden. Kenden zij elkaar? Wat was de reden van het meisje om te schermen met de trouwbelofte. Was zij inderdaad zwanger van Adriaan? Waarom werd Adriaan kennelijk zonder meer geloofd? Het komt in de stukken allemaal niet uit de verf. In die tijd beschikte men vanzelfsprekend nog niet over de mogelijkheid van DNA-onderzoek.