Politietoezicht

Gemeentearchief
HOME  |  Rubrieken  |  Verhalen  |  Kamperland  |  Politietoezicht

Politietoezicht

Door Allie BArth

 

 

Af en toe is het verbazingwekkend om te zien hoe men in de oorlogsjaren krampachtig zijn best deed om alles in de directe omgeving maar zo normaal mogelijk te laten verlopen. De hele wereld in de brand, maar thuis je niet druk maken. Dat gold voor heel veel dingen in de maatschappij. Van de voormalige gemeente Wissenkerke is een bundel processen-verbaal van de politie bewaard gebleven en waar gaan die over? Niet over verzetspraktijken tegen de Duitse bezetter, niet over het oppakken van mensen, die zich aan de oorlog verrijkten, niet over corrumperende burgemeesters en ambtenaren, maar over fietslampjes die niet brandden (heel veel) enzo nu en dan over mensen die te laat op straat waren, want na 23 uur in de avond mocht je niet meer buiten zijn. Twee jonge landarbeiders uit Kamperland overkwam het op 31 maart 1943. Ze waren die avond samen in Kortgene geweest en vertrokken om 22.00 uur terug naar Kamperland. Normaal gesproken zouden ze voor spertijd thuis zijn, maar een lekke band gooide halverwege roet in het eten.

 

Ze moesten lopen. Even na 23.00 uur werden ze staande gehouden door een Duitse soldaat, die ze meenam naar de Ortskommandantur. Ze moesten tekst en uitleg geven over het waarom van hun aanwezigheid buiten en dat na spertijd. Hadden ze aan de zeedijk met meisjes liggen rommelen? Of erger nog, met elkaar?  Waar waren hun papieren? De een had geen persoonsbewijs bij zich en kon zich niet legitimeren. Waren ze dan partizanen, was de vraag. Welnee, antwoordden de jongens en ze legden nog eens uit wat hun overkomen was. Ze boften. De Duitse soldaat die hen ondervroeg, wilde het verhaal niet geloven, maar op dat moment kwam er een andere Duitser binnen, die de man zonder persoonsbewijs goed kende. Beide Kamperlanders werden naar huis gebracht na het opmaken van een proces-verbaal wegens het zich buiten spertijd op de openbare weg bevinden. Hun verhaal was dermate overtuigend, dat de rechtbank hen vrijsprak.