Oneerlijke concurrentie

Gemeentearchief
HOME  |  Rubrieken  |  Verhalen  |  's Gravenpolder  |  Oneerlijke concurrentie

Oneerlijke concurrentie

Door Allie Barth

 

Het was in het begin van de Tweede Wereldoorlog. De economie was al behoorlijk tot stilstand gekomen en voor de kleine ambachtsman was elke klus er een. In 's-Gravenpolder waren twee schilders gevestigd, die noodgedwongen met elkaar moesten concurreren om het hoofd boven water te kunnen houden. Feitelijk was alleen het gemeentebestuur consequent. Dat had een rooster voor onderhoud aan de gemeentelijke gebouwen, waarbij het ene jaar schilder Lokerse de kwast mocht hanteren en het andere jaar gebeurde dat door schilder Verboom. Toch moet er een vorm van animositeit tussen beide ambachtslui hebben bestaan. Verboom woonde aan de Schoolstraat en was aan de beurt om de openbare lagere school van een nieuwe laag verf te voorzien. Hij woonde tegenover de school en begon op een zonnige morgen met zijn werkzaamheden. Om 12.00 uur was het tijd voor het middagmaal. De schilder liet zijn spullen bij de school staan en begaf zich naar zijn woning. Tijdens het eten bezag hij met welgevallen zijn schilderwerk, toen hij plotseling een krachtterm uit de mond liet vallen, gauw opstond van tafel en naar buiten rende. De zoon van schilder Lokerse, die het kennelijk niet kon verkroppen, dat zijn vader niets te doen had, was naar de pas geschilderde schooldeuren gelopen en stond die nat te plassen. Dat nam de schilder niet. Hij greep de 11-jarige jongen in de kraag en tracteerde hem op een flink pak slaag. Of pa Lokerse blij was met de actie van zijn zoon, vermeldt de historie niet.