Heen en weer

Gemeentearchief
HOME  |  Rubrieken  |  Verhalen  |  Hansweert  |  Heen en weer

Heen en weer

Door Allie Barth

In Hansweert woonden in de late middeleeuwen al schippers. In 1370 kreeg Arend van Kruiningen vrijdom van tol voor inwoners van "Hannekynswairt" die wilden varen in Holland, Zeeland en Henegouwen. De ambachtsheer van Kruiningen had de veerrechten om naar Vlaanderen te varen. Het waren steeds schippers die dit recht in pacht namen en zich daardoor veerman mochten noemen. Er werd naar Walsoorden gevaren, het meest dichtbij zijnde dorp aan de overkant. De veerboten waren niet meer dan vissersschuiten. Alleen via de veren kon men in die tijd Zuid-Beveland verlaten en dit had voor Hansweer tot gevolg, dat nogal wat lieden die wat op hun kerfstok hadden en zo snel mogelijk het eiland wilden verlaten, zich naar het dorp spoedden. Het gehucht bij de Oude Polder, want meer was Hansweert nog niet, telde enkele huizen waaronder een herberg, die als veerhuis dienst deed. Daar verzamelde zich het volk van twijfelachtig allooi, wachtend op een afvaart. Wanneer de schouten van de omliggende dorpen op zoek waren naar misdadigers dan zochten ze eerst in Hansweert. Maar ook werden in die herberg misdaden beraamd.

Zo rond 1540 was het de uitvalbasis van ene Adam Crijnssen, dakdekker van beroep, die er zijn diefstallen, knevelarijen en afpersingen beraamde. Met zijn broeders in het kwaad, Jobke, Oele en Schaefken trok hij heel Zuid-Beveland door. Steeds kwamen ze terug in Hansweert om de buit te verdelen. Uiteindelijk werd Adam gearresteerd en in 1568 aan een paal op het galgeschor te Goes gewurgd. Eeuwenlang is er vanuit Hansweert op Walsoorden gevaren. In de negentiende eeuw onderhield de Provinciale Stoombootdienst vanaf 1866 de vaart op de overkant. Vanaf 1943 voer men tussen Kruiningen en Perkpolder. Het oude veerhuis, dat bovenop de zeedijk was gebouwd heeft er tot ongeveer 1980 gestaan. Toen is het afgebroken wegens dijkverzwaring.