Gewapende Liefde

Gemeentearchief
HOME  |  Rubrieken  |  Verhalen  |  Zeeland GE - ZE  |  Gewapende Liefde

Gewapende Liefde

Door Allie Barth

 

Dat was een raar verhaal, uit 1929, waarvan de politie in kennis werd gesteld. Of er een politieman eens wou komen praten met Orthance IJsebaert. Die naam staat trouwens verkeerd in het proces-verbaal, bedoeld wordt "Hortense". Een agent ging er naar toe en vernam dat Jacob Beun bij haar was geweest. Die had meegedeeld haar te willen spreken, maar dat had ze geweigerd. En toen had Beun op dreigende wijze gezegd: "Zou je daar later geen spijt van hebben?" Beun was weggegaan naar het cafe en ze had gehoord dat hij een wapen op zak zou hebben. Ze gaf aan bang te zijn, zeker nu haar man buitenlands verbleef. De agent vertrok naar het cafe, vond er Beun en vroeg hem of hij een wapen op zak had. De man antwoorde ontkennend, waarop de agent Beun beval mee te gaan naar de commandant. Hij vertrouwde het niet. In het bureau werd Beun gefouilleerd en toen kwam er een revolver, type Browning, met zes scherpe patronen te voorschijn.De man had wat uit te leggen. Hij verklaarde dat hij het wapen had gekocht om in staat te zijn zich te verdedigen. Een waarzegster op de kermis had hem namelijk voorspeld dat hem wat ernstigs zou overkomen en dat wilde hij voor zijn. Waarom hij bij vrouw IJsebaert dreigende taal had geuit, was de volgende vraag. Dat had hij helemaal niet gedaan, beweerde Beun. Navraag bij de vrouw leerde evenwel, dat Beun verkering wilde met het meisje, dat als pleegkind bij de familie IJsebaert verbleef. En vrouw IJsebaert voelde daar helemaal niets voor, want het pleegkind was katholiek en Beun was protestant. En in 1929 gold nog: twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen. Beun moest zijn wapen afstaan en kreeg een proces-verbaal wegens het dragen van wapens zonder vergunning.