De geschiedenis van de Treures

Gemeentearchief
HOME  |  Rubrieken  |  Verhalen  |  Nisse  |  De geschiedenis van de Treures

De geschiedenis van de Treures

Door Allie Barth

 

In de buurt van de boerderij De Mooje Staak onder Nisse stond tot 1952 een treures, een boom met een verdrietig aanzien zullen we maar zeggen. Op een gegeven moment moest de burgemeester van Ellewoutsdijk, Van den Ende, over de Kromme Zandweg naar Nisse toe op een herfstige en donkere najaarsavond. Bij het verlaten van zijn dorp kwam hij een oude inwoner tegen die hem vroeg waar hij naar toe moest. Toen het mannetje hoorde, dat zijn burgervader over de Kromme Zandweg naar Nisse moest, waarschuwde hij hem voor spoken die altijd in de buurt van de treures rondwaarden. Daar moest de burgemeester om lachen en hij antwoordde de man dat hij niet in spoken geloofde. En hij ging zijns weegs. In de buurt van de boom gekomen, zag hij een zwarte kater lopen. Dat betekent niets, dacht hij en een beetje spottend vroeg hij: nou Pietje Poes, wat doe je daar?

 

Toen antwoordde de kater: Nou meneer Van den Ende, waar vraag je naar? Het spookt hier, het spookt hier, schreeuwde de burgemeester. Oh, waarom heb ik dat oude mannetje niet geloofd. En zo hard als hij kon, rende hij de weg af naar Nisse toe. Buiten adem kwam hij daar aan en hij was zo van streek, dat hij er ziek van werd en lange tijd op bed moest blijven liggen. Maar gelukkig genas hij van zijn ziekte. Als hij echter naar Nisse moest, dan maakte hij een omweg over Ovezande, 's-Heerenhoek en Heinkenszand. En iedereen die het maar horen wilde, vertelde hij zijn verhaal. Het werkelijke verhaal was, zo vertelde men, lang geleden de begrafenis van een jochie van zes jaar onder de treures. Het knulletje was door een marskramer om het leven gebracht en door die man daar onder de boom verstopt.