Zin of onzin

Wat woorden die iedereen wel eens gebruikt als ‘onzin’ en ‘doe eens normaal’ ineens een lading kunnen krijgen. Moeten we niet constateren dat politici en de koningin ook maar mensen zijn.

Heeft u het gezien afgelopen zaterdag. Grote foto in de Volkskrant. De fractieleiders uit de Tweede Kamer minus Geert Wilders (om veiligheidsredenen stond er bij) op bezoek in Afghanistan vanwege de Nederlandse politiemissie. Allemaal gehuld in een soort grand foulards uit beleefdheid voor de gastheren waarschijnlijk. Cohen, Pechtold en Van Haersma Buma kijken er wat bedremmeld bij. Misschien vinden zij het wel onzin.

Op vrijdag naar Zeeland op niveau geweest. Dat zijn we altijd natuurlijk, maar nu een speciale avond bij BMW dealer John Zwartepoorte. Mooie presentaties van onder andere umami oesters, de zogenaamde vijfde smaak. Een oester die je volgens kweker Le petit pecheur moet scharen bij Dom Perignon -champagne en Beluga-kaviaar. Voor degenen die oesters te zout vinden, dan deze nemen: hartig, zoet en romig! De avond was niet alleen een goed treffen, want de entreeprijs ging naar goede doelen. Onder andere naar Jayden, voor de strijd tegen kinderkanker. Moedig dat ook de ouders van de in oktober 2009 overleden Jayden er bij waren. Zie ook www.stichtingjayden.nl. Dit heeft zin.

Het hield niet op vrijdagavond, want er was ook nog het nieuwjaarsconcert van het Zeeuwse orkest in ons eigen theater de Mythe. Chef-dirigent Joan Berkhemer weet er altijd iets gevarieerds van te maken. Met nu een 14 jarige gast dirigent uit Duitsland en een Franse chansonnier Philippe Elan. Ik verkoop geen onzin wanneer ik u vertel dat het leek alsof het Charles Aznavour zelve was.

Na alle cultuur een dag later de mountainbiketocht van vv Kloetinge, de opbrengst van de inschrijving werd deels gedoneerd aan de stichting ALS (spierziekte). Lekker ploeteren door boomgaarden en over modderpaden. Op asfalt kon je uitrusten. En na 50 jaar ben ik eindelijk eens door het Apekinderse bos gereden. Als kind vond ik alleen al de naam afschrikwekkend en dacht ik dat je er kon verdwalen en nooit meer uitkomen. Nu reed ik er in drie minuten doorheen, heerlijk dat half verharde pad.

Volledig onzinnig was natuurlijk de achtste overval op de tabakszaak van Jo van Kalmthout in de Voorstad. Voor de 84 jarige winkelierster weer een deuk in het vertrouwen in de mensheid. Met behulp van onder andere burgernet werden de vermoedelijke daders snel door de politie gepakt en zaten die een paar uur na hun laffe daad vast in Torentijd. Dezelfde middag stond mevrouw Van Kalmthout gewoon achter de toonbank en de andere ochtend deed zij om half negen het rolluik voor de deur weer omhoog en kon ik even een praatje met haar maken.

Zin(tuiglijk) was de tocht die we als college maakten van het stadskantoor naar het pand van Visio, het expertisecentrum voor slechtziende en blinde mensen. Wanneer je niets ziet besef je pas hoe afhankelijk en kwetsbaar je bent. Door goede begeleiding kwamen we veilig aan. Zoals dat hoort met de wethouder Sociale Zaken voorop.